1. Kłamca. Określił – ” W całych dziejach misjonarstwa nie ma niczego wspanialszego” -tak określił ewangelizację na ziemiach Republiki Dominikańskiej. Fakt – Biskup Las Casas opisał jak było naprawdę, mordy, gwałty, palenie żywcem indian. Takich smaczków czyli zafałszowań jest więcej. Kłamstwa Kościoła przysparzają mu dobra i pieniędzy. Są opłacalne, nie to co prawda.

2.Uporczywy wysiłek w celu kanonizacji Piusa XII. Który otwarcie popierał Hitlera. Gdy ten ruszył na ZSRR oświadczył „niczego bardziej nie pragnę niż zwycięstwa Fuhrera”, podkreślał wielokrotnie, że Adolf Hitler jest prawowitym przywódcą Niemców, a kto odmawia mu posłuszeństwa, ten grzeszy. Oraz co wpisuje się poetykę – oddanie hołdu Alojze Stepinaćovi – zbrodniarzowi – nie jednemu zresztą.
– Jose de Anchieta (beatyfikacja 1980), jezuita, który głosił dewizę: „Miecz i żelazny pręt to najlepsi kaznodzieje”. Odpowiedzialny za ludobójstwo Indian Ameryki Południowej w XVI w. JP2 wynosząc go na ołtarze, nazwał go „apostołem Brazylii, wzorem dla całej generacji misjonarzy”.
— Josemaría Escrivá de Balaguer, założyciel i pierwszy prałat Opus Dei. Escrivá był określany przez starych członków Opus Dei jako megaloman, pronazista, antysemita, zarozumialec, łatwo wpadający w gniew i kłamliwy, związany ponadto z reżimem frankistowskim. Nie było to jednak przeszkodą dla JP2, który wręcz go czcił, by pośpiesznie go beatyfikować, co było kontrowersyjne nawet dla samego Kościoła. „Droga” – książka napisana przez Escrivę mówi: „Być posłusznym to droga bezpieczna. Być ślepo posłusznym przełożonemu to droga do świętości”. Zdaniem wielu byłych członków, Opus Dei cechują metody działania, werbowania i formacji, bardzo identyczne z metodami niektórych znanych z manipulacji sekt religijnych. Samo Opus Dei miało szerzyć i narzucać poprzez politykę, doktrynę katolicką. Jak stwierdził JP2: „jedyną organizacją kościelną całkowicie mi wierną jest Opus Dei” (El Pais, 16.08.2001). JP2 beatyfikował Escrivę 19 maja 1992 roku, a 6 października 2002 roku, w 27 lat po śmierci, kanonizował.

3. Chronienie malwersantów i oszustów finansowych – Arcybiskup Cody, Arcybiskup Marcinkus, kardynał Villot. Szczególnymi względami darzył „mafioso” Marcinkusa, którego zaszczycił prezesurą Banku Watykańskiego a w 1981 roku obdarzył funkcją przewodniczącego Komisji do spraw Państwa Watykańskiego, pomimo, że ten już wtedy był poszukiwany międzynarodowymi listami gończymi. wszak ludzie przysparzający bogactw Kościołowi są już za życia świętymi i nietykalnymi.

4. Puste frazesy – Żebrakom i głodującym rzekł -” Biednymi wobec Boga są również tzw. bogaci”. Rozumiem, że miało to pocieszyć biednych! Z pełnym brzuchem przemawiał do rodzin w Rio de Janeiro – ” Niech rodziny, które cierpią biedę, nie upadają na duchu, niech nie uważają walki za swój ideał ani BOGACTWA za pełnię szczęścia…starajcie się pokonać troskę nadzieją”. Takich kwiatków JP2 jest niezliczona ilość.

5. Likwidacja `teologii wyzwolenia’ i przyzwolenie na uciszenie Arcybiskupa Romero. Był on bowiem niewygodny ponieważ przedkładał bowiem stronę biednych i uciśnionych, nad piętnował postawę wysokiego kleru, nad interesy Watykanu który nie wahał się kolaborować z przestępczym reżimem.

6. Kult Maryjny to wskazanie przez JP2 wszystkim kobietom ich „właściwego” miejsca. Kościół, dzieci, kuchnia. Mają być wszystkie „pustym naczyniem”, wierne i poddane. Milczące i oddane swoim panom i pasterzom.

7. Ekumenizm JP2 to obłuda – jak mawiał – wszystkie inne kościoły znają tylko fragmenty prawdy „…tylko przez drogę jedności z Rzymem” można dostąpić zbawienia.

8. Pycha wynikająca z przekonania posiadania monopolu na PRAWDĘ – zbawienie każdej osoby tylko w Chrystusie katolickim, rzymsko katolickim. Vide encyklika „Dominus Jezus”.
Zatem wszyscy inni nie mający „szczęścia” usiąść na kolanach kapłana katolickiego są potępieni.

9. Uczynienie Opus Dei osobistą prałaturą papieską – niezależną instytucją nie podlegającą kontroli hierarchi kościelnej . Tym samym pozwolenie na samowolną działalność w wielu niejawnych sferach. Zezwolenie i popieranie sekciarskiej działalności mającej na cel infiltrację środowisk gospodarczych, naukowych i politycznych świata.

10. Ujawniane są świadectwa, że robił wszystko aby zatuszować skandale pedofilskie w Irlandi a wcześniej JP2 bezwzględnie wymagał od swoich podwładnych respektowania wytycznych:
tajnej instrukcji autorstwa kard. Alfreda Ottavianiego „Instructio De Modo Procendendi In Causis Sollicitationis”, podpisana w 1962 roku przez papieża Jana XXIII, zakazująca ujawniania przypadków pedofilii pod groźbą klątwy dla ujawniających i nakazującą skłanianie ofiar do milczenia też pod groźbą klątwy(źródłem przecieku poza Kościół katolicki jest katolicki ksiądz Thomas Doyle, który treść opracowania wraz z wytycznymi ujawnił w 2003 roku) . Drugi dokument – „Crimen sollicitationis”, także wydany w 1962 r. W myśl litery opracowania należy niezwłocznie otoczyć opieką księdza, oskarżonego o seksualne wykorzystywanie małoletniego i przenoszenie go z parafii do parafii. Skandal seksualny musi być opanowany i pójść w zapomnienie. Buntownicy i osoby, które do niego doprowadziły, zneutralizowani i ukarani. Skutkiem tego, zaszczuta rodzina ofiary musi opuścić miejscowość, w której mieszka, albowiem za sprawą agitacji z ambony, jest ona przedmiotem ostracyzmu ze strony wspólnoty lokalnej.
Ze względu na to, że obowiązuje on wszystkich biskupów katolickich na całym świecie – postępowanie Kurii diecezjalnych w stosunku do wydarzeń seksualnego wykorzystywania dzieci przez księży jest podobne i to właśnie sprowokowało prowadzących śledztwa do przekonania, że muszą istnieć jakieś wspólne ustalenia dotyczące tego problemu. Dalsze dochodzenia przyniosły ujawnienie się osób które udostępniły pisaną po łacinie kopię tego dokumentu. Uważa się, że dochodzenie państwowej komisji w sprawie masowego wykorzystywania seksualnego małoletnich w Irlandii, doprowadziło do odkrycia kompromitującego Kościół tajnego dokumentu.
Owocem polityki JP2 wobec przestępstw seksualnych niższego i wyższego kleru są obecnie procesy i odszkodowania wielomilionowe w euro i dolarach. Na jego polecenie przestępcy seksualni w sutannach byli chronieni przed świeckim wymiarem sprawiedliwości. Czy mam sypać nazwiskami? Każdy z Was może wrzucić odpowiednie hasło i wyskoczą nazwiska kleryków, purpuratów a nawet kardynałów „umoczonychi” w te „niewinne” gry.

11. Rujnujące gospodarkę państw konkordaty. Czego przykładem jest Polska. Konkordat z Polską to miał być „prezent” dla papieża Karola Wojtyły, kosztem milionów obywateli RP różnych wyznań i poglądów. Kosztem sierot i wdów, kosztem wielodzietnych rodzin. Kosztem bezrobotnych i ludzi pozbawionych perspektyw TUCZY się Watykan i jego funkcjonariuszy wielomiliardowymi kwotami (około 7 miliardów zł).

12. Pozorowanie działań mających otworzyć Kościół na ludzi i czasy współczesne. Faktycznie zaś doprowadził do negacji większości ustaleń Soboru Watykańskiego II zwołanego przez Jana XXIII. Uwstecznienie nastąpiło w takich dziedzinach jak teologia – zamykanie ust i pozbawianie praw do nauczania tych teologów, którzy ośmielają się mieć odmienne zdanie niż centrala watykańska, instrumentalne traktowanie wiernych i niższego kleru – casus księży robotników, czy księży związanych z „teologią wyzwolenia”. Prowadzenie polityki kadrowej promująca ludzi zaściankowych, pozbawionych inwencji i kreatywności. Casus Ratzingera. Czyli BMW – bierni, mierni, wierni.

Samo tolerowanie Maciela, przymykanie oczu na sekscesy to już jest raczej działanie sługi szatana a nie boga. Zresztą doskonale widać po wszystkich jego wypowiedziach, iż bóg to dla niego figura retoryczna używana w celu manipulacji masami ludzkimi.

starmaster, http://wiadomosci.onet.pl/forum.html?discId=10042588&threadId=76447906&AppID=15#forum:MSwxNSwxMSw3NjQ0NzkwNiwxOTY5OTU3NzAsMTAwNDI1ODgsMCxmb3J1bTAwMS5qcw==

Advertisements